شیخ شهادتت مبارک، خود را شیعه خواندی، خود را پیرو علی خواندی، حال باید مانند او و خاندانش به شهادت برسی تا مهری باشد بر تارک وجودت که علوی بودی و علوی زیستی.

شهادتت مبارک زبان گویای علی، شهادتت مبارک ابوذر مصری.
خوب پیداست که آتشی بر دامن جاهلان و منافقان جهان محمد(ص) افکنده ای که چنین با بغض و غیض دندان بر دندان فشرده و تو را به زعم خویش کشتند و ندانستند که تو را به دیدار یار فرستادند، به دیار وصال، به دیدار عشق.
اما تاریخ تشیع هیچگاه تو را فراموش نخواهد کرد ای شهید ششم شیعه، ای شیخ حسن شحاته.....

و چه زیبا سروده در رسای تو این شاعر:
کشتند تو را و عید، عاشورا شد
عیدانه­ تو جان تو شد، غوغا شد
پیداست که قتلگاه یاران علی است
هر خانه که خانه غم زهرا شد

آتش بزنید، این گلستان زنده است
تا عشق علی هست، مسلمان زنده است
با لشکر سبز یار، برمی‌گردد
این مرد که با نیمه شعبان زنده است

هم تشنه دیداری و هم سیرابی
با هدیه جان، منتظر اربابی
بر خاک کشیدند تو را مثل حسین(ع)
تا معنی انتظار را دریابی

تا چشم خدا به آه مظلومان است
فریاد حسن شحاته جاویدان است
مظلوم، به خاک کوچه‌ها بردندش
این نعش شهید نیمه شعبان است

میلاد عرفان پرو